เคยเล่าเรื่องของแม่ ไปเมื่อครั้งนู้นนนนน ประมาณ ปีสองปีได้แล้วววว
วันนี้ อยากมา "แฉ" เรื่องของแม่อีกรอบ
ถ้าเป็นตอนเด็กๆนะ ให้เขียน เรียงความเรื่องแม่นะ
เขียนไม่ออก มันเขินๆ แต่ตอนนี้ โตแล้ว(มั้ง) อยากจะบรรยายสาธยาย นั่นนี่เยอะไปหมดเลย
เอาเป็นว่า แม่ใคร ใครก้อใคร แม่ใครก็ดีจริงมั๊ยยยย
ตั้งแต่เล็กจนโตมานะ....เห็นแม่เนี่ยยยย ทำธุรกิจ เยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พวกขายตรง เยอะๆๆๆๆเยอะชนิดนับนิ้วไม่ถ้วนเลย
ตั้งก๊ะแอมเวย์ น้ำมันรำข้าว แชร์โคลอนนี่อะไรเทือกนี้ ยันขายปุ๋ยเลย ว่างั้น
ใช้คำว่า "หมดไปเยอะมากกกกกกกกกก" ได้เลย กับธุรกิจขายตรง
ไอ้ตอนเด็กๆตั้งกะจำความได้ พ่อกะแม่ออกไปตั้งกะ 6 โมงเย็น กว่าจะกลับก้อสามสี่ทุ่ม
ไปสปอนเซ่อ สปอนโง่ลูกค้า เยอะอยู่
แต่หลังๆ พ่อไม่เอาด้วยล้ะ แม่ลุยคนเดียว เดี่ยวๆเลยยยยย แม่ก้อไปของแม่
ก้อมีนะ พอโตๆมา ก้อถามแม่ว่า อันนี้ อีกแล้วหรอ สารพัด แม่จัดเต็มจ้าาาาา
ชอบ ชอบขายมากกกกกกก อะไรที่เค้าว่าดี พวกวิตามิน อาหารเสริม ต้องมาลองกะลูกก่อนเลย
อ่อๆๆ ลืมบอกไปว่าที่บ้านน่ะ ขายขนมด้วย อาทิเช่น ตะโก้ ถั่วแปบ ประมาณนี้
แต่ก่อนน่ะ ป้าเป็นคนขาย รายได้เป็นของป้า อ่อ อีกอย่างที่ขาย คือ ขนมเบื้อญวณ
แต่ทีนี้เกิดแอกซิเดนท์ ป้าเป็นลม ตอนขายขนมเบื้องญวณ วันนั้น อาการร้อนจัดมาก ขายคนเดียวด้วย
เลยโดนคำสั่งสายฟ้าฟาด ประกาศเลิกขาย เข้าโรงบาลไป 2 รอบ
แต่แม่เลยมาทำตะโก้ ถั่วแปบ ขายตอนเช้าๆแทนก่อนไปโรงเรียน
ตะโก้นี่ ใช้แรงงานคนทั้งบ้านเลยก้อว่าได้
เมื่อก่อนนี่ซื้อมะพร้าวมาปอก-ขูด-คั้น เอง เลย
ตอนนี้ ไม่ไหวๆๆ เลยต้องทนซื้อกะทิโลละ 75 บาท มาแทน
เย็นก้อกวนตัวตะโก้ (พ่อกวน) เช้ามือ ตี 2 ตัวหน้าตะโก้ (หน้าที่พ่ออีก)
แล้วไหน แม่ทำไรอ่ะ.... แม่ทำขนมถั่วแปบ ใช้เวลาพอๆกัน
เบ็ดเสร็จ ตะโก้เสร็จเรียบร้อยก้อตีสามกว่าๆๆๆๆ ก้อจากนั้นมานั่งห่อใบตอง
คือเมื่อก่อนป้าขาย ป้าก้อตัดเอง ห่อเอง ทำเองหมด
แต่ทีนี้ แม่ตัดไม่เป้น เลยต้องพึ่งพ่อ....โอ๊ย ดูทำงานน่ารักหนุงหนิงเนอะ
พ่อก้อมีอีกหน้าที่คือตัดตะโก้ใส่ใบตอง ให้เรากะแม่นั่งห่อ...ตั้งกะตี 3 ยันนู้นนนน ตี 5 ครึ่งเกือบ 6 โมง
ณ ตอนนี้ มันกลายเป็นกิจวัตรประจำบ้านไปเลย
อ่อๆๆ นอกจากนี้แม่ยังทำขนมอีกหลายๆอย่าง คือ ขี้หนู ขนมชั้น ขนมด้วง
พอแพ็กเสร็จไรเสร็จ ซักตีสี่ครึ่ง ก้อออกไปขายล้ะ.....ยังไม่หมดก้อต้องห่อให้เสร็จแล้วเอาไปส่ง
ขายซักก้อเกือบแปดโมง...ไปโรงเรียนอีก ก้อคงไม่ได้หยุด
กลับมา ทำงานทำขนมอีก...โอ๊ยยยย แม่ไม่เหนื่อยรึไง
อ่อๆ ยิ่งเมื่อวานคุณแม่ขา เอาเงินออกมานับๆๆๆ ได้ตั้ง 4 พันกว่าๆ ขายมาสองเกือบสามอาทิตย์มั้ง
ดูแม่ขาจะปลิ้มๆ ยังไงไม่รุ้ เลยถามแม่ว่า
ถ้ารู้งี้แล้ว ยังอยากจะไปขายตรงอีกมะ....เงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบรับเลชยยย 555+
ขายขนมนี่ มันเป้นแบรนด์ หน้าป้าอยู่แล้ว ไม่ต้องเปลืองน้ำลายพูดเยอะ
แต่ขายของขายตรงพวกนั้น ต้องพูดให้คนเชื่อ....มันยากส์
อ่อๆๆๆ นี่ยังไม่หมดอีกนะ....ตอนน้องชาย อยู่ กทม. แม่เข้ากรุงทุ๊กอาทิตย์...
เย็นวันศุกร์....หอบ กับข้าว (เยอะมากกกกก) ของกินของใช้ ไปให้ลูกชาย
ดีนะที่รถตู้มันจ่อหน้าหอเลย....สบายไป ลงปุ๊บ ถึงหอปั๊บ
แม่ทำงี้มาตั้งกะน้องอยู่ ม.4 ยันจบ ม.6
อ่อๆๆ ไม่เท่าันั้นนะ ไปถึงห้อทำความสะอาดห้องให้ลูกชาย....
มีบ่นๆๆๆๆ เหมือนกัน แต่ก้อทำๆๆๆ ทำแล้วมันสุขใจมีความสุข
ตอนนี้แม่ใกล้เกษียณเลย แซวๆ แม่ ว่า จะตามน้องไปเมกามั๊ยเนี่ยยยยย
ทำขนมขาย เก็บตังค์ๆๆ ไปเมกาๆ
ทีนี้แม่ขาทำไม่หยุด ไม่เหนื่อยเลยยยยยย มีกำลังใจ ขยันจริงๆ
ไม่รู้ไอ้ที่ทำนี่จะเก็บตังค์ไปเมกาจริงๆ รึว่ายังไง
แต่เอาเป็นว่า.....แม่น่ะ เป็นซูปเปอร์วูแม่น ของแท้เลยยยยยยย
มีคนเดียวในโลกด้วยยยย ไม่มีใครไหนมาเทียบได้แล้ว
ชอบเถียง ชอบหาเรื่องให้แม่ด่า.....ชอบทำให้แม่ไม่สบายใจ อยู่ได้เรื่อยๆๆๆ
ไม่เอาแล้ววว อะไรที่ไม่ดีๆๆ จะทำให้มันลดลงๆๆๆๆล้ะกัน
รู้ว่าไม่ดี รู้ว่าบาป แต่ปากครั้งยั้งปากไม่ทัน เฮ้อ....
แต่เชื่อมั๊ยว่า แม่ก้อไม่เคยโกรธได้นานซักที.....ประเสริฐที่สุดผู้หญิงคนนี้
มานั่งคิดนะว่าจะทำอะไรๆ ให้แฟนพ่อภูมิใจ.....
คิดไปคิดมา ไม่มีอะไรเลยนี่หว่า เรียนก้อไม่เก่ง
เอาเป็นว่า จะช่วยแบ่งเบาให้ได้เยอะที่สุด แล้วก้อจะสงบปากสงบคำ ไม่ต่อล้อต่อเถียงดีมั๊ยแม่!!!
รักแม่ที่สุดเลย.....อ่อๆๆ แฟนแม่ด้วยน๊าาาาา
